प्रश्न ऋषि धमलालाई होइन, आफैंलाई

कतै पढेको थिएँ– मानव मस्तिष्कको प्रारम्भिक काम सत्यको खोजी गर्नु होइन, बरु आफ्नै पूर्वाग्रहहरूको पुनःपुष्टि गर्ने सामग्री जुटाउनु हो ।

टिकटक, युट्युब, एक्स र फेसबुकको प्लाटफर्म मार्फत नागरिकका कल्पनाहरूको अपहरण नहुँदो हो त दुर्गा प्रसाईं सर्वथा उपेक्षाका लायक बन्ने थिए । ज्यानमारा गुण्डा नाइके रिगल ढकालले ऋषि धमलाको टिभीमा ‘प्राइम स्पेस’ पाउने थिएनन् ।

देवी खड्काहरूले प्रतीक्षा गरेको न्यायको अन्तिम लडाइँलाई शर्मिला वाइवाका काजु गफ र नाबालक छोरो सहितको करुणरसले विस्थापित गरिदिने थिएनन् । मलंगवा, धरान र नेपालगञ्जमा धार्मिक सनकीहरूले मच्चाउन खोजेको तनावलाई एल्गोरिदमले सयौं गुणा बढाइँचढाइ गर्न पाउने थिएन ।

हर्क साम्पाङका सन्ध्याकालीन गुणस्तरहीन गीतहरूलाई आरएसएसका चरमपन्थीहरूको शब्द–आतंकले विस्थापित गर्नुमा तिनको मात्रै होइन, हाम्रा गलत अभिरुचिहरूको पनि हात छ ।

Scroll to Top